امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
29 ادر
#1
29 آذر

وقتي شكست و خطایی باعث حرمان و نااميديم مي‌شود. آيا ميل دارم كه دوباره شروع كنم؟ امروز با دعاي آرامش و دعاي قدم سوم ابزار خوبي براي تلاش مجدد و كسب اعتماد به نفس و تلاش و واگذاری به خالق خودم را دارم. مي‌دانم كه توجه بيش از اندازه به شكست‌ها و ناكامي‌ها باعث انزوا و تنهایی و از دست رفتن اعتمادبه نفس باقی‌مانده مي‌شود. وقتي خودم را قادر به حل مسائل و رفع مشكلات نمي‌بينم، احساس بي‌لياقتي باعث مي‌شود كه دست از فعاليت‌هاي عادي که باید انجام دهم بكشم. امروز تا وقتي كه از وضعيت کنونی‌ام احساس رضايت دارم، زندگي طبق روال برنامه پيش مي‌رود، ولي وقتي احساس رضايت از رُشد و تغييراتم ندارم، نياز به تلاش بيشتري با راهنمایی دارم. امروز مي‌دانم كه زندگي مجموعه‌اي از پيروزي‌ها و شكست‌ها است، كه با جمع بندي آن‌ها مي‌توان از زندگي لذت برد، مثلاً: شب و روز، سرد و گرم، خوبي و بدي، زيبايي و زشتي، آرامش و تنش، عشق و نفرت، بخشش و انتقام و ... در زندگی وجود دارند که من به مطلق‌گرایی نیافتم. آيا هنوز هم ذهنم مشغول رفع و یا درست کردن اموراتي است، كه قدرت و توانايي پذیرش آن‌ها را ندارد؟ تا زندگي هست مشكلات هم در كنار آن قرار دارد!
تجربه‌ی شكست، پل پيروزي است!
تمام ارسالهایم تجربه گذشته ام است و دیدم نسبت به بهبودی تغییر کرده است و اینها نیست
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان