فقط برای امروز-دوم آبان

[mahla]

2 آبان مسئولیتپذیری

«در قبال بیماری خود مسئول نیستیم، بلکه در برابر بهبودی خود مسئول هستیم. وقتی شروع به اجرای آنچه یاد گرفتهایم، میکنیم، زندگی ما در جهت بهبودی شروع به تغییر میکند.»

کتاب پایه

v

هر چه بیشتر در بهبودی پیشرفت میکنیم، کمتر از مسئولیتپذیری در برابر خود و اعمال خود چشمپوشی میکنیم. از طریق اجرای اصول برنامه معتادان گمنام، قادر به تغییر زندگی خود هستیم. وقتی مسئولیت و آزادی انتخابی را که مستلزم مسئولیت است، میپذیریم، زندگی ما معنای جدیدی پیدا میکند. بهبودی را مسلم فرض نمیکنیم.

از طریق کارکرد قدمهای دوازدهگانه با کمک یک راهنما مسئولیت بهبودی خود را میپذیریم. به طور منظم به جلسات میرویم و چیزی را که به رایگان در اختیار ما قرار گرفته، با تازهواردان به مشارکت میگذاریم: هدیه بهبودی. در جلسه همیشگی خود فعالانه شرکت میکنیم و مسئولیت خود را در قبال مشارکت کردن بهبودی با معتادی که هنوز در عذاب است، میپذیریم. وقتی یاد میگیریم چگونه اصول بهبودی را به طور مؤثر در همه زمینههای زندگی به کار گیریم، کیفیت زندگی ما بهتر میشود.

v

فقط برای امروز: با استفاده از ابزار روحانی که در بهبودی به دست آوردهام، مایل و قادر به گرفتن تصمیمات مسئولانه هستم.

[NASIB]

سال ها یکی پس از دیگری می آیند،اما من هنوز دوراز «خانه ام».
مبادا که فراموش کردن وچشم پوشیدن از خود رابیاموزم.
امروز صبح دعا کردم؛«خدایا مرامتبرک گردان تا در این منظر متغیر زندگی هیچگاه «ترا»ازخاطر نبرم،
سرور الهی!مراوسیله یاری وشفای خود گردان.»

[NASIB]

2 آبان
امروز افكار و رفتارم را روي پذیرش واقعيت‌ها و برطرف کردن پريشاني‌ها و خستگي‌هايم متمركز مي‌كنم. امروز بدون صدمه زدن به خودم و فرار از واقعیت‌ها و نادیده گرفتن اين حالت‌ها و بدون ترس از دیکتاتور درون به خودم نگاه مي‌كنم. امروز از خداوند تمنا مي‌كنم كه شهامت ديدن واقعيت‌های خودم را به من بدهد، تا بتوانم با توجه به کودک درونم او را نوازش کنم. امروز با مشاركت در جلسه مي‌خواهم از ترس‌ها رهايي پيدا كنم. وقتي به خودم و زندگي گذشته‌ام نگاه مي‌كنم، که چگونه دائم در حال فرار از خودم و زندگیم بودم و با ترس هميشگي در تنهایی و انزوا زندگي مي‌كردم. امروز به جاي فرار کردن از خودم مي‌خواهم يك فرد مورد قبول و مسؤل در جامعه باشم و به اتفاقات خوش‌آمد بگويم. از اتفاقات شگفت‌انگيز امروز مي‌تواند اين باشد، كه با خودم مدارا كنم. چون زندگي يك‌سري ماجراهاي مختلف و رفتارهای نادرست و جسورانه بوده است، كه اتفاق افتاده است و يا واقع خواهد شد و يا هيچ چيزي نيست. این اهمیت دارد که من با چه بینشی از این وقایع برای خودم تجربه کسب کنم. آيا با سپردن زندگي و اراده‌ام به خداوند به آرامي و در صلح و آشتي زندگي می‌كنم؟
زندگي به تنهايي خودش شيرين است!