2014-01-13، 10:21
آيا توجه بيش از اندازه به قسمت خالی لیوان و احساسات منفي و وابستگي و هم‌وابستگی‌ها به اين دليل نيست كه مي‌خواهم توجه و ترحم ديگران را به خودم جلب كنم؟ آيا بهتر نيست به جاي تلف كردن انرژي محدودم به مسائل، با ديدي مثبت نگاه کنم؟ امروز من سعي می‌كنم طبق اصول خودیاری برنامه تمام لحظات امروزم را روی بهبودیم طبق اصول، برنامه‌ريزي كنم و براي پُربار كردن آن از راهنما و دوستان برنامه نظر خواهي و مشورت كنم و از تجربه آن‌ها در این موارد بهره ببرم. تا در آخر شب با رضايت و آرامش، ترازنامه‌ي امروزم را بنويسم و خداوند را بابت یک روز موفق شكرگزار باشم. آيا متوجه هستم كه خداوند مرا از تمام مواهب طبيعي و نعمت‌هايش و لحظات با شكوه يك زندگي سرشار از مسرت و شادي بهره‌مند كرده است؟ من امروز با كمك خداوند از پيله‌ي تنهايي و احساسات منفي و متأسف بودن به حال خود خارج مي‌شوم. سعي مي‌كنم با كمك دوستان در حال بهبودي، روز خوبي را طبق اصول برنامه تجربه و احساس كنم. آيا امروز در برنامه‌ی خودیاری به كسي اعتماد كرده‌ام؟ آیا با او تماس گرفته‌ام؟ آيا امروزم را با اصول برنامه زندگي كرده‌ام؟
امروز هديه خداوند است. هديه را دريابيم!
امروز هديه خداوند است. هديه را دريابيم!
حتی روز " مرگم " هم تفاهم نخواهیم داشت
من اون روز سفید می پوشم
وتو سیاه
من اون روز سفید می پوشم
وتو سیاه