2014-01-05، 09:42
بارها احساس می کنیم از پا افتاده ایم.این حال از آن روست که با سرچشمه ی نیرو والهامی که در درون ماست،مرتبط نیستیم.
حیات درونمان تشنه است .
دردنیای ظواهر زندگی می کنیم؛همه چیز سایه است،حضور ندارد،واقعی نیست.
برای یافتن نیرو وحیات به سایه ها می چسبیم .آنها مدتی کوتاه مارا به هیجان وانگیزه می دهند.اما نیروی لازم برای مواجه با نبرد زندگی ،تسلط برخواسته های جسم وامیال افسار گسیخته که مارا به توفان های تکبر واحساسات نامطلوب می کشانند،به ما نمی دهند.
: فقط برای امروز-هر روز به سوی تو می ایم جی پی واسوانی
حیات درونمان تشنه است .
دردنیای ظواهر زندگی می کنیم؛همه چیز سایه است،حضور ندارد،واقعی نیست.
برای یافتن نیرو وحیات به سایه ها می چسبیم .آنها مدتی کوتاه مارا به هیجان وانگیزه می دهند.اما نیروی لازم برای مواجه با نبرد زندگی ،تسلط برخواسته های جسم وامیال افسار گسیخته که مارا به توفان های تکبر واحساسات نامطلوب می کشانند،به ما نمی دهند.
: فقط برای امروز-هر روز به سوی تو می ایم جی پی واسوانی
تمام ارسالهایم تجربه گذشته ام است و دیدم نسبت به بهبودی تغییر کرده است و اینها نیست