1ـ آیا اكنون چیزی را کنترل می‏کنم؟ چه‌گونه؟

[NASIB]

میل به تغییر دیگران لذت زندگی من بود.من فکر میکردم جواب همه چیز را میدانم.من دچار خودشیفتگی شده بودم.متاسفانه گاهی بی جهت من سعی میکردم شرایط را طوری تغییر دهم که فکر میکردم درست است.من نمیتوانستم بگذارم وقایع و افراد و شرایط روند طبیعی خود را طی کنند.
من خودم را هم کنترل میکردم و باعث بوجود امدن احساس گناه در خودم میشدم.
فرایند اصلی کنترل نکردن از قدم سوم شروع میشود اما من از شروع برنامه این روند را اهسته تمرین کردم.
حتی در این جلسه من دچار خودشیفتگی شده بودم و زمانی که اعضای انجا به من گفتند من زیبا صحبت میکنم میل به کنترل در من شدید شد و در مورد انها قضاوت میکردم و این بود که تمرین کردم کمتر بروم و بیشتر سکوت کنم تا صدای دیگران را بشنوم.
کنترل شاخصه اصلی بیماری است که میگوید تو باید مدیریت کنی!تو بهتر میفهمی!
اینرا فهمیدم که من کافی هستم اما از دیگران هرگز بهتر نیستم
من لایق بهترینها هستم اما انسانهای دیگر لایق عالیترینها هستند
من بی جهت فکر میکنم که باید دیگران تابع خواسته های من شوند
وقتی الگوهای صحیح و تمرینات مثبت هوشیارانه را انجام دادم دست از توقع از دیگران برداشتم و این شروع قدرت گرفتن من بود.دیگر خانواده ام را سرزنش نمیکردم که چرا الگوهای بیمارگونه دارند و چرا به من توجه نمیکنند.من مسوول رفتار خودم هستم نه تغییر انها.و اینکه من وظیفه دارم از خودم مراقبت کنم نه انها.