2014-08-26، 07:41
[font]تقدیم به او که نبود ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد[/font] [font]دلم برای کسی تنگ است که آفتاب صداقت را به میهمانی [/font] [font]گلهای باغ می آورد و گیسوان بلندش را به باد می داد و [/font] [font]دستهای سپیدش را به آب می بخشید و شعرهای خوشی [/font] [font]چون پرنده ها می خواند....[/font]
[img]images/smilies/heart.gif[/img]هرگز توان خود را در تغییر دادن خویش دست کم نگیر[img]images/smilies/heart.gif[/img]

