اشعار سهراب سبهری

[sadaf]

[bgcolor=#FFF0F5] [/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]_[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]چرا گرفته دلت، مثل آن که تنهایی[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]_ چقدر هم تنها![/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]_ خیال می کنم[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]           دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی.[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]_ دچار یعنی[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]                عاشق.[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]_ و فکر کن که چه تنهاست[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]   اگر که ماهی کوچک، دچار آبی دریای بیکران باشد.[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]...[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]_ نه وصل ممکن نیست،[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]   همیشه فاصله ای هست.[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]برای خوب دل آویز و ترد نیلوفر،[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]همیشه فاصله ای هست.[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]   دچار باید بود[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]&nbsx; وگرنه زمزمه ی حیرت میان دو حرف[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]      حرام خواهد شد.[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]و عشق صدای فاصله هاست[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]صدای فاصله هایی که[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]                     غرق ابهامند.[/bgcolor]

 

[bgcolor=#FFF0F5]تو برو پیچک من[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]      فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]                 روی پیشانی من چیزی نیست[/bgcolor]

[bgcolor=#FFF0F5]                                غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی...[/bgcolor]