11 دی

[mehdiast]

الانان چشم مرا به بعضي چيزهاييكه قبلا به آنها فكر نميكردم باز كرد . فرياد زدن و به شدت در رابستن . بهترين راه مقابله با شرايط نبودند ماداميكه ممكن است با بلند كردن صدا و رفع ناراحتي گاهي هيچ آسيبي نزند . فرياد زدن ميتواند يك عادت مخرب و زيان بار باشد . اگر اينگونه بود هرگز از خودم از خودم سوال نميكردم كه چطور ميخواهم رفتار كنم . آيا با اين رفتار آنچه را كه ميخواهم بدست مي آورم . يا مرا تشويق ميكند تا احساس خوبي در مورد خودم داشته باشم ؟ وقتيكه ديدگاه خوبي پيدا كردم . تشخيص دادم كه پاسخ اين سوال "نه" مي باشد سر و صدا كردن ، عصبانيت و اعمال و رفتار خشونت آميز ناتواني مرا ثابت ميكند . مرا از اميد داشتن به راه حل هاي صلح جويانه براي مشكلاتم دور ميكند . شعاري كه بمن كمك ميكند تا به يك موقعيت معقول فكري دست يابم اين بود "آسان بگيريد" وقتي كه اين شعار را بطور كامل براي خودم و درونم بكار مي برم . كاربرد آن براي مسائل بيروني آسان تر ميشود .

ياد آوري براي امروز

.من در جستجوي يك راه معقول براي مواجه شدن با هر چيزي هستم . اين شعار ميتواند منابع ارزشمندي براي آرامش يافتن در شرايط بحراني باشد . اگر من تلاش كنم تا بدون خشم و رنج عمل كنم . به خاطر خواهم داشت كه "آسان بگيرم"
من سعي خواهم كرد تا در هر واقعه اي كه ممكن است باعث افزايش تنش شده و آشفتگي ببار آورد . شعار "آسان بگيريد" را بكار ببرم .