ورود

**mehdiast** · 2014-01-03، 12:55

11. بيماري خودرا چگونه توجيه و قبول كرديد؟

**شاپور الف** · 2014-12-24، 01:03

وقتی متوجه شدم که سرطان دارم دنیای از ترس و استرس سراغم آمد و هرلحظه میمردم و زنده میشدم، تمام انرژی و توان و نیرویم را فقط به مرگ و چگونه مردن را در نظرم تجسم میکردم و بیشتر اوقات در تنهایی گریه میکردم و به خدا بدو بیراه میگفتم و سعی داشتم احساس بدم را به دیگران خصوصاً به همسر و فرزندانم انتقال میدادم و از اینکه باید شیمی و رادیوم درمانی شوم، بدترین حالتها را احساس میکردم. وحشت مردن و اینکه چرا باید من این بیماری را گرفته باشم و پس از اینکه شنیدم شش ماه فقط فرصت زنده ماندن دارم آتش میگرفتم و برایم قابل قبول و توجیه پذیر نبود و با توجیه و بهانه هم نمیشد، از پس این مشکل بربیایم. اما در یک اتفاق روحانی در داروخانه وزرارت بهداری که برای گرفتن متادون رفته بودم بطور اتفاقی با خانومی آشنا شدم که سرطان پستان داشت و روحیه بالا و حرفهای این فرشته من را به مقاومت و تلاش برای زنده ماندن آموزش داد و من وقتی یک ماه فرصت باقی مانده بود، وارد برنامه خودیاری قدمها وارد شدم و از آنموقع زنده و ایجاهستم...

ورود
نام کاربری:
گذرواژه‌:	گذرواژه‌تان را فراموش کرده‌اید؟
	مرا به‌خاطر بسپار

موضوع‌های مشابه…
موضوع		نویسنده	پاسخ	بازدید	آخرین ارسال
	20. آيا مي‌توانيد ضرر و زيان خودرا در دوران احساس كسالت برآورد كنيد؟	mehdiast	1	1,027	2014-12-25، 11:54 آخرین ارسال: شاپور الف
	19. آيا مي‌توانيد برداشت و دانش خودرا درمورد اين برنامه شرح دهيد؟	mehdiast	1	1,056	2014-12-25، 11:52 آخرین ارسال: شاپور الف
	18. آيا مي‌توانيد از مرگ و مردن عقيده‌ي خودرا بيان كنيد؟	mehdiast	1	1,026	2014-12-25، 11:51 آخرین ارسال: شاپور الف
	17. آيا خودرا دروغگو مي‌دانيد و يا بدون ترس از قضاوت راست مي‌گوييد؟	mehdiast	1	1,170	2014-12-25، 11:48 آخرین ارسال: شاپور الف
	14. آيا بيماري خودرا از ديگران مي‌پوشانيد و يا بدون ترس از آن حرف مي‌زنيد؟	mehdiast	1	965	2014-12-24، 10:05 آخرین ارسال: شاپور الف