6) آیا من احساس کرده ام که می بایست یک رابطه داشته باشم تا درباره خودم احساس خوبی داش

در بسیاری از ما این بخش عمده ای از خوراک رسانی به اعتیادمان بود که کمبودهای درونمان را میخواستیم از وجود دیگران برداریم و حضور یک دوست و همبازی (حتی برای ساعاتی کوتاه و موقت) را مُسَـکن و درمان موقت دردهایمان کنیم.

وقتی نگاهی به روابط جنسی و عاطفی خود میکنیم میبینیم که از خلوت و بودن با خودم فرار میکردم و به روباطی پناه میبردم که حقیقتا به مخرب بودن آن اعتقاد داشتم. اما ترس از تنهایی و احساسهای افسردگی و گم شدن در انزوا مرا وادار میکرد به هرکسی که بتوانم آویزان باشم و بچسبم.

حس تلخ سربار بودن، محتاج یک رابطه بودن (هرچقدر کوتاه)، پناه به درمانهایی که خود آن درمانها درد بودند.

چقدر دوران تاریکی بود دوران پیش از این بیداری و نجات.